Mooimensenwerk.nl | Blog Daisy – Nog één keer samen
17889
post-template-default,single,single-post,postid-17889,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-14.2,qode-theme-bridge,disabled_footer_top,disabled_footer_bottom,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.5,vc_responsive

Blog Daisy – Nog één keer samen

“Zie je dat bloemstuk staan?” Meneer wijst naar een vaas die in de woonkamer staat. Het zit vol met grote prachtige bloemen. “Ik heb er straks geen ruimte meer voor. Wil jij die misschien meenemen? Ik weet dat ik de laatste tijd niet altijd de makkelijkste ben geweest… Zie het als een bedankje voor alle goede zorg van jullie.” Ik weet niet wat ik moet zeggen en ik ben even sprakeloos. Ik besluit daarna zijn aanbod te accepteren en ik bedank meneer hartelijk voor dit gulle cadeau. Dit verdient een mooi plekje in onze zusterpost.

Ik denk terug aan de afgelopen maanden en hoe heftig deze voor meneer moeten zijn geweest.
Meneer is een aantal maanden geleden in het appartement komen wonen met zijn echtgenote. Zij zat aan de dialyse en werd na drie weken al opgenomen in het ziekenhuis. Kort daarop werd meneer ook opgenomen in een ander ziekenhuis. Meneer had een wond aan zijn teen die geamputeerd moest worden. Deze operatie verliep goed en hij mocht weer terug naar huis.

Ik herinner mij nog dat meneer vertelde het vreselijk te vinden om zo ver weg van zijn vrouw te zijn tijdens de opname. Hierop volgde een hartverwarmend verhaal. Zorgmedewerkers van beide ziekenhuizen hadden geregeld dat meneer zijn echtgenote mocht bezoeken als verrassing. Meneer had een bosje bloemen mee en had zijn vrouw er flink mee verrast. Het was voor hen beiden erg emotioneel. Meneer kon zijn vrouw weer eens in zijn armen sluiten voor deze dag. Ik speelde de scène in mijn hoofd af en ik zag het voor mij in beeldige kleuren. Ik voelde mij blij voor meneer dat hij nog zo’n mooi moment mee heeft mogen maken met zijn vrouw, want enkele weken erna overleed zij.

Dit was een periode dat het niet goed ging met meneer. Hij zag het leven niet meer zitten en had enorm verdriet. Meneer moest zelfs een tijdje zijn appartement uit vanwege problemen met de waterleiding en de vloeren die daardoor nat werden. Ik zag toen dat het nog slechter met hem ging, omdat hij uit zijn vertrouwde omgeving moest en ik maakte mij vreselijke zorgen om hem. Vele dagen ben ik bij meneer geweest om hem te steunen in zijn verdriet, net zoals mijn collega’s deden. Dit was voor hem heel fijn. Ik zag dat meneer dit erg nodig had om sterk te blijven.

Er is een maand verstreken voordat wij weer samen in de woonkamer van zijn appartement zitten nadat de nieuwe vloer erin is gelegd. Ik zie dat het gezicht van meneer straalt wanneer hij het volgende zegt: “Ik ben blij dat ik weer thuis ben!” Op dit moment voel ik mij ook intens gelukkig voor meneer, omdat ik weet dat het ergste voor hem nu achter de rug is.

– Daisy Fung